Puur is beter...

 

“Wij zitten al dagen aan de chocola...”mompelt een dochter waar ik mee aan tafel zit om het afscheid van haar moeder te bespreken. “Hier, pak maar. We hebben genoeg. En de pure… die is het beste!”

 

Heel bijzonder besefte ik mij vanmorgen eigenlijk toen ik een reep Tony’s Chocolonely in mijn brievenbus vond, dat er bij bijna alle families waar ik mee aan tafel schuif, altijd chocola op tafel staat. Grote brokken of repen. Die bij een kop koffie of thee, razendsnel door iedereen afgebroken en opgegeten wordt. Je moet bijna snel zijn om ook nog een stukje te bemachtigen.

 

Het is niet raar dat veel mensen chocola zo lekker vinden. En in het bijzonder op momenten dat er verdriet is. In chocola zitten veel stoffen die inwerken op onze gemoedstoestand. Chocola is troost-gevend, lichtelijk fysiek bevredigend en tot op zekere hoogte opwekkend…Dus we worden er een beetje blijer van.

 

En zo heeft iedereen wel een voorkeur voor smaak en komen er vaak ook meteen verhalen los over de voorkeur van chocola van diegene van wie we afscheid nemen. Mijn vader was gek op kersenbonbons. Nooit at hij iets zoets. Snoep was uit den boze.. liever een stukje kaas. Maar de pure bonbon met drankvulling in het bekende rode papier was het cadeautje bij de koffie in het weekend of op verjaardagen. Hij hield zijn chocolade genot graag speciaal. Ook voor ons. Ik was pas 14 toen ik er voor het eerst een mocht proberen. Nu had ik vast 18 moeten zijn van hem…

 

En natuurlijk stond ik direct op m'n kop door het drankje wat spontaan mijn keel in spatte bij het breken van de heerlijke pure laag chocola er omheen. Het duizelde me en ik probeerde de smaak zo lang mogelijk te blijven proeven. Was dat het moment welke mijn vader zo zorgvuldig uitkoos voor het eten van deze speciale bonbon of toch de drank die mij deed wankelen? Het eten van deze goddelijke chocola werd voor mij in ieder geval ook een cadeautje.

 

De kersenbonbon is de hele week gegeten toen papa was overleden en stond ook rijkelijk op alle tafeltjes tijdens het afscheid van hem. En nog steeds staat een beetje verstopt op zijn graf, tussen alle planten en mooie stenen die papa tijdens zijn leven heeft verzameld, een kersenbonbon. Een troostgevende herinnering aan zijn verwenmoment. Want puur is beter…en de kers op zijn leven!

Please reload

Featured Posts

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recent Posts

February 4, 2020

January 20, 2020

Please reload

Monique van Reisen | info@dagliefste.nl | 0657578037 | Noordwijk aan Zee